«Һөнәр һәркемгә кирәк!» әкияте - 3 өлеш

Аның яныннан кулларына конверт тоткан ике куян йөгереп узган. Чи-чи аларга аптырап караган.

– Куяннар, сез кая болай ашыгасыз? – дип сораган ул.

– Без – почтальоннар! – дигән куяннарның берсе. – Җәнлекләргә хатлар таратабыз, иң яңа хәбәрләрне сөйлибез. Менә Төлке, мәсәлән, яңа киемнәр коллекциясе ясый. Ул – урманның иң танылган модельеры, ә керпеләр – аның ярдәмчеләре, тегүчеләр.

Чи-чи Төлке янына ашыккан. Кояшлы аланда бик зәвыклы киемдә Төлке утыра, аның янында кулларына кечкенә генә энәләр һәм җепләр тоткан керпеләр кайнаша ди.

– Хәерле көн! – дип чиелдаган Чи-чи.

– Исәнме! – дигән Төлке. – Синең берәр кием тектерәсең киләме?

– Юк, сезнең нәрсә эшләгәнегезне генә карарга килдем.

– Урман халкына матур, уңайлы һәм һава торышына туры килгән киемнәр уйлап табам, – дигән Төлке. – Ә керпе дусларым аларны тегеп бирәләр.